آمدهام که سر نهم عشق تو را به سر برمور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برمآمدهام چو عقل و جان از همه دیدهها نهانتا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برمآمدهام که ره زنم بر سر گنج شه زنمآمدهام که زر برم زر نبرم خبر برمگر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکنگر ز سرم کله برد من ز میان کمر برماوست نشسته در نظر من

به سوی تو، به شوق روی تو، به طرف کوی توسپیدهدم آیم، مگر تو را جویم، بگو کجایی؟نشان تو، گه از زمین گاهی، ز آسمان جویمببین چه بیپروا، ره تو میپویم، بگو کجایی؟کی رود رخ ماهت از نظرم نظرمبه غیر نامت کی نام دگر ببرماگر تو را جویم، حدیث دل گویم، بگو کجایی؟به دست تو دادم، دل پریشانم، دگر چه خواهی؟فتاده